ساره بیات همان همیشگی بدون حتی یک تغییر

به گزارش وبلاگ کاتالوگ، سینماگرام/ آنالیز هفت نقش کارنامه ساره بیات که هر کدام می توانستند تبدیل به اتفاقی ویژه شوند ، اما این بازیگر با آنها مصافی کلیشه ای داشته است . این گزارش به مناسبت انتشار گیسو تدوین شده که گریم ، شیوه دیالوگ گویی ، طرز بیان احساسات و میمیک بیات در آن تکرار نقش های قبلی است

ساره بیات همان همیشگی بدون حتی یک تغییر

10 سال پیش در چنین روزهایی یک نام پیش از دیگر بازیگران سر زبانها بود: ساره بیات. او با نقش راضیه در جدایی نادر از سیمین نگاه ها را به سمت خود جلب کرد و خبر از یک استعداد داد. بیات در ادامه راستا چند نقش و فیلم خوب بازی کرد، اما هیچ کدام به گرد فک جدایی نرسیدند. بدتر اینکه فیلمهایی مثل خداحافظی طولانی و بیست ویک روز بعد زیر انبوه نقشهای در - تکراری او گم شدند. بیات در سریال گیسو که توزیع می آن به تازگی آغاز شده هم شمایل ثابت خود را تکرار نشد نموده. بهانه گزارش امروز همین مسیٔله است

الگویی به نام جدایی

ساره بیات در جدایی نادر از سیمین نقش راضیه بازی کرد؛ زنی از طبقه فرودست که برای گذران زندگی مجبور به کار در خانه دیگران است. آنچه بازی بیات را واجد تحسین نموده کنترل دقیق احساسات در کلام و ظاهر است. او بریده بریده حرف می زند و نگاهش با نگرانی همراه است. این شمایل در ادامه راستا روی بازی بیات سایه انداخت و تبدیل به پاشنه آشیل او شد به این ویژگی ها باید گریم تکراری که بعدا بیات دچارش شد راهم اضافه نمود

اولین تکرار با لامپ صد

بعد از جدایی، ساره بیات به لامپ 100 رسید. او در این فیلم نقش ناهید را بازی می نماید که همسرش اعتیاد دارد شرایط فکری و دنیا بینی ناهید نسبتی باراضیه جدایبی ندارده اما بیات لامپ 100 را با همان سیک بازی نموده این مشابهت در سکانس دادگاه به اوج می رسد؛ جایی که بریده بریده حرف هستند می زند، آب دهان را مدام قورت می دهد، موقع حرف زدن نفس نفس میزند، نگاهش توام با نگرانی است.

سمفونی تکرار

همکاری با محمدرضا هنرمند در یک فیلم خاص می توانست اتفاق مهم کارنامه بیات باشد. او در نقش راحیل که با فرشته مرگ همراه می گردد، بار دیگر اسیر کلیشه های بازیگری خود میگردد. صو اما از در این فیلم هم بیات منقطع صحبت می نماید، نگاهش همراه با نگرانی است صدایش از ته گلو بیرون می آید و رفتارش کند و آرام است ،گریم بیات هم تفاوتی با غالب نقش هایش ندارد

دل معجونی از کلیشه ها

نقش رستا در سریال خانگی دل تاریک ترین نقطه کارنامه ساره بیات محسوب می گردد. هم سریال به دلیل ضعفهای مفرط جای دفاع ندارد و هم بازی بیات معجون همه المانهای تکرار شونده پیشین است. از گریم تکراری که بگذریم، بیات در دل باز هم با طمأنینه حرف میزند، نگاه هایش خیره است، روی برخی حروف تاکید می گذارد و ... گاهی نیز به سبک نقش های قبلی فریاد می کشد.

تداوم افت با گیسو

فصل دوم عاشقانه با نام گیسو به بارگی منتشر شده و حالا مخاطبان می توانند سومین سریال خانگی ساره بیات را قضاوت نمایند. در قسمت اول گیسو تعیین شد باز هم با یک سریال سرگرم نماینده روبه رو هستیم که میتواند مورد توجه طیفی از مخاطبان قرار گیرد. ساره بیات مثل فصل اول نقش دکتری به فیلم نام پگاه را برعهده دارد. پگاه اتفاقی تازه در کارنامه اوست:

زهی خیال باطل، این بازیگر همه ویژگی شخصیتهای پیشین را در این نقش یکجا دارد از گریم تکراری تا طرز صحبت کردن و شیوه رفتاری و ... ایراد بازیگرانی مثل ساره بیات جایی است که گمان می نمایند استفاده از فاکتورهای ثابت در بازیگری، آنها را صاحب توام شناسنامهای منحصر به فرد می نماید. غافل از آنکه این مسئله نتیجهای جز تکراری شدن ندارد.

بازیگرانی مثل لیلا حاتمی اگر روی یک متد تاکید می نمایند، به اندازه کافی بر نقش مسلط هستند که هیچ کدام شبیه دیگری نگردد. بیات اما فاقد این توان است و باید به نقشهای تن دهد که هویت ظاهری اش را به طور کامل دگرگون کند؛ مثل فیلم بیست و یک روز بعد. در غیر این صورت، نقش زن جنوب شهری او با نقش یک خانم دکتر تفاوتی با هم ندارند و این یعنی تداوم افول در بازیگری.

مورد عجیب عادت نمی کنم

پنج سال بعد از جدایی، انتظار می رفت بیات در بازیگری به سبک و سیاق متفاوتی برسد. این انتظار وقتی معقول است که بدانیم او در این فاصله چند نقش متفاوت از جمله خداحافظی طولانی را بازی نموده. بیات با این سبقه به دعادت نمی کنیم میرسد. او نقش همسر یک استاد دانشگاه را بازی می نماید و به دلیل موقعیت متفاوت اجتماعی شخصیت نسبت به راضیه و دیگران، شرایط برای رقم زدن تفاوت، فراهم است. بیات آمار این فرصت بهره نمی برد و خیلی زود ظاهرو بیانش نقشهای بیات دچارش پیشین را یادآور می گردد. اوج تکراری شدن نقش بیات در سکانس دانشگاه است که او می خواهد خود را از یک نفر نجات دهد پس بریده صحبت می نماید، نفس نفس میزند و گریه او در این فیلم هم فرقی با فیلم های قبلی ندارد.

فرصت سوزی در اتاق تاریک

نقش هاله در اتاق تاریک موقعیتی متفاوت برای بیات محسوب می گردد. او به همراه ساعد سهیلی بازیگران اصلی فیلم هستند و بیشتر داستان بر اساس زندگی آنها روایت می گردد. با این حال بیات قدر فرصت را نمی داند و یک نقش تکراری دیگر به کارنامهاش اضافه میگردد. آنچه نقش هاله را تکراری نموده، رفتاری و ... ایراد گریم بازیگر، فریادهای او و صحبت از ته گلو است. در این فیلم می نمایند استفاده شاهد تعیینه دیگر بیات؛ یعنی بروز رفتارهای عصبی که توام با داد است هستیم.

منبع: همگردی

به "ساره بیات همان همیشگی بدون حتی یک تغییر" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ساره بیات همان همیشگی بدون حتی یک تغییر"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید